Tomasz Mróz, Platon w Polsce 1800–1950. Typy recepcji – autorzy – problemy

By | 13 stycznia 2013

Nakładem Wydawnictwa Marek Derewiecki ukazała się książka Tomasza Mroza pt. Platon w Polsce 1800–1950. Typy recepcji – autorzy – problemy (Kęty 2012).

Tomasz Mróz, Platon w Polsce 1800–1950. Typy recepcji – autorzy – problemy

Tomasz Mróz, Platon w Polsce 1800–1950. Typy recepcji – autorzy – problemy

SPIS TREŚCI

Wstęp 3

1. Zakres przedmiotowy i uzasadnienie tematu 3

2. Problem recepcji w badaniach historycznofilozoficznych 9

I. Bierne przejmowanie wizerunku Platona 15

I.1 A. I. Zabellewicz, J. K. Szaniawski i polski kantyzm wobec Platona 15

I.2 F. A. Kozłowski i H eglizm 35

I.3 W. Tatarkiewicz i neokantyzm marburski 46

II. Rozpoznanie problemat yczności Platona . Platon jako przedmiot ocen i interpretacji 56

II.1 Platon jako materiał do ulepszenia według P. Semenenki 56

II.2 Platon jako przeciwnik demokracji i prekursor socjalizmu w ujęciu B. Limanowskiego 83

II.3 Platon jako rewolucjonista w ujęciu konserwatysty W. Dzieduszyckiego 94

II.4 Platon jako prekursor nowoczesnej demokracji w ujęciu filozofa prawa E. Jarry 112

III. Wrośni ęcie Platona w tkank ę filozofii polskiej 126

III.1 Chrystianizowanie Platona przez S. Pawlickiego 126

J. Adamskiego postulat wykorzystania Platona do potrzeb neoscholastyki 126

Wczesne prace S. Pawlickiego i wypracowanie metody historii filozofii 129

Platon niedokończony w Historii filozofii greckiej 133

Późny Platon z rękopisów Pawlickiego 172

Recepcja i ocena Platona w interpretacji S. Pawlickiego 175

W. Potempy krytyczna ocena Pawlickiego schrystianizowanego Platona 182

III.2 Platon W. Lutosławskiego jako odkrywca dogmatów mesjanizmu 192

Prace wczesne i przygotowawcze 192

Angielskie opus vitae i rozwój filozoficzny Platona 211

Reakcja na Plato’s Logic wśród autorów polskich 231

Reakcja na Plato’s Logic w kręgu badaczy angloi niemieckojęzycznych 233

Krąg neokantyzmu wobec Platona w interpretacji Lutosławskiego 246

Polemika z Paulem Shorey’em 254

Światopoglądowe związki Platona i mesjanizmu 263

Epilog: Platon jako remedium na sytuację po II wojnie 273

III.3 Platonizowanie S. Lisieckiego 280

Prace opublikowane 281

Spuścizna rękopiśmienna 292

III.4 Sojusz W. Witwickiego z Platonem 304

Literacka geneza dzieła 305

Uczta jako inauguracja działalności translatorskiej 308

Cykl lwowski 313

Cykl warszawski 337

Filozoficzna symmachia 347

Dygresja: Platon Witwickiego a szkoła lwowsko-warszawska 356

Epilog: Platon jako współodpowiedzialny za II wojnę i sytuację powojenną 371

III.5 Platon jako matematyk 391

Z. Jordan i metody szkoły lwowskiej wobec Platona 393

Platon jako punkt wyjścia spekulacji B. Bornsteina 416

Zakończenie 425

Dodatek 1. Spis chronologiczny wydań polskich tłumaczeń dialogów 435

Dodatek 2. Fragment Uczty (210 e–211 d) w przekładzie sześciu polskich autorów 440

Bibliografia 443

Indeks osób 485

Więcej informacji znajduje się na stronie wydawnictwa.